Speciaal: De nieuwe samenwerkingsversie van Google met traditionele industrieën in heel Azië
(Exclusief: Het nieuwe partnerschapsmodel van Google met traditionele industrieën in heel Azië)
Het nieuwe partnerschapsmodel van Google
Wat is het gloednieuwe partnerschapsontwerp van Google met standaardindustrieën in heel Azië??
Google heeft stilletjes een nieuwe manier geïntroduceerd om samen te werken met gevestigde organisaties in Azië. Deze gloednieuwe techniek verplaatst zich langs gemeenschappelijke technologieovereenkomsten of eenvoudige cloudaanbiedingen. Liever, het concentreert zich op diepgaande samenwerking– door de tools van Google rechtstreeks in de dagelijkse procedures van fabrieken te integreren, boerderijen, banken, en verkopers. Het idee is niet eenvoudigweg om software op de markt te brengen en tegelijkertijd diensten te creëren die echte problemen oplossen waarmee deze industrieën dagelijks te maken hebben. Zie het alsof Google in de schoenen van de lokale bedrijfseigenaar stapt, inzicht in hun workflows, daarna het aanpassen van moderne technologie die past als een handkledinghoes. Vroege pilots op het gebied van textiel in Vietnam en de toeleveringsketens voor palmolie in Indonesië laten bemoedigende indicatoren zien. Dit zijn geen fraaie AI-demo’s maar verstandige combinaties die de effectiviteit vergroten, minder afval, en kleine gamers aan de mondiale markten binden.
Waarom volgt Google deze methode momenteel??
De typische velden van Azië zijn groot, maar worden vaak genegeerd door enorme technologie. Toch vormen ze de basis van regionale economieën– van door een familie gerunde visserijen op de Filippijnen tot eeuwenoude textielfabrieken in India. Google ziet hier een kans. De penetratie van mobiel internet heeft in Zuidoost-Azië een vlucht genomen, en ook achterhout heeft nu een goede verbinding. Tegelijkertijd, Overheden dringen aan op digitale transformatieschema’s. Google wil deel uitmaken van die verandering voordat concurrenten partnerschappen sluiten. Insgelijks, na jarenlang focussen op advertenties en klantapplicaties, het bedrijf heeft gloednieuwe groeimotoren nodig. Door rijstboeren te helpen de opbrengsten bij te houden of door kleine winkels elektronische betalingen te laten accepteren, ontstaan nieuwe inkomstenstromen. Het is een slimme organisatie met een doelstelling om “innovatie democratiseren.” En laten we het niet verwaarlozen: Gegevens uit deze partnerschappen helpen bij het onderwijzen van veel betere AI-ontwerpen die zijn afgestemd op oosterse contexten– iets waar concurrenten als Alibaba of Tencent al in slagen.
Hoe gaat de samenwerkingsversie echt om met de grond?
Het begint met opletten. Google stuurt lokale teams– niet alleen ontwerpers maar ook antropologen, ontwikkelaars, en organisatiestrategen– om weken te investeren in gezelschapsbedrijven. Ze observeren hoe beslissingen worden genomen, waar knelpunten optreden, en van welke tools werknemers momenteel afhankelijk zijn. Op dat moment stellen ze technische interventies voor. Als voorbeeld, in een Thaise visverwerkingsfabriek, Google heeft niet in één keer zijn volledige cloudsuite ingezet. Liever, het presenteerde een eenvoudige spraakgebaseerde aanbodtracker die werkt via eenvoudige slimme apparaten– geen dure apparatuur nodig. Er wordt getraind in de talen van de buurt, vaak via korte videoclips die op WhatsApp worden gedeeld. Nederzettingen zijn aanpasbaar: sommige metgezellen betalen per gebruik, anderen delen een deel van de gegenereerde kostenbesparingen. Het allerbelangrijkste, Google neemt geen bezit van informatie. Dat blijft bij het bedrijf. Deze nederigheidsconstructies zijn afhankelijk van. Je kunt spiegels van deze techniek zien in de manier waarop Appel zeer zorgvuldig verkregen op de welzijnsmarkten– niet door van arts te veranderen, maar door veel betere hulpmiddelen aan te bieden.
Waar wordt dit ontwerp nu gebruikt??
De uitrol vindt snel maar stil plaats. In Indonesië, Google helpt kleine koffieboeren satellietbeelden en weersomstandigheden-API's te gebruiken om te beslissen wanneer ze moeten inzamelen. In Bangladesh, het werkt samen met kledingfabrieken om het energieverbruik tijdens de hoogteuren te verbeteren– van cruciaal belang nu de energiekosten stijgen als gevolg van internationale brandstofspanningen zoals gedefinieerd in recente rapporten over de energiemarkten. In de Filippijnen, Visserijcoöperaties maken nu gebruik van een lichtgewicht app om vangsten te loggen en duurzaamheidsverzekeringsclaims voor exportkopers te bevestigen. Ook calamiteitenreactie behoort tot de mix: na de 7.6-aardbeving met een omvang van Noord-Sulawesi, Google werkte samen met regionale logistieke bedrijven om de hulp om te leiden met behulp van realtime verkeers- en schadegegevens. Dit zijn geen eenmalige liefdadigheidsbanen. Het zijn onderzoeksbedden voor schaalbare producten. Elk exemplaar laat Google zien hoe het zijn kernoplossingen kan aanpassen– Kaarten, Wolk, AI– tot korrelig, omstandigheden in de echte wereld waarin nettobladeren en geletterdheid variëren.
Welke vragen stellen diensten over dit gloednieuwe ontwerp??
(Exclusief: Het nieuwe partnerschapsmodel van Google met traditionele industrieën in heel Azië)
Velen verbazen zich erover of het ook geweldig is om waar te zijn. “Zal Google onverwacht prijzen trekken??” is een veel voorkomende zorg. De reactie tot nu toe: Nee. In de contracten zijn prijsplafonds voor drie jaar opgenomen, en Google deelt kostenbesparende statistieken transparant. Anderen vragen naar de persoonlijke privacy van gegevens. Google dringt erop aan dat alle informatie op lokale webservers blijft staan, tenzij de partner anders kiest– en zelfs dan, het is end-to-end gecodeerd. Een derde zorg: “Moeten we technisch personeel inhuren??” Niet echt. Google maakt van alles voor niet-technische gebruikers. Of jouw team een sms-bericht kan sturen, zij kunnen gebruik maken van deze apparaten. Sommigen zijn bovendien bang dat hun operaties zullen worden opgeblazen. Maar in tegenstelling tot oudere venture-software die rigide operaties afdwong, De nieuwe versie van Google past zich aan bestaande regimes aan. Eindelijk, er is nieuwsgierigheid naar geschiktheid. Vandaag, Het programma richt zich op organisaties met 10 naar 500 werknemers in de landbouw, productie, detailhandel, en logistiek over 10 Aziatische naties. Grotere bedrijven krijgen gepersonaliseerde ondernemingskoopjes; kleine straatverkopers worden bediend via systemen van derden. Deze middenlaag– de “afwezig midden”– is waar Google het grootste invloedspotentieel ziet.